Ο έρωτας μόνο θα μας σώσει

Πόσα αστέρια έχει καρφιτσωμένα πάνω στον ουρανό; Είναι άπειρα ή απλώς πάρα πάρα πάρα πολλά; Δεν ξέρω. Ξέρω πως αν κοιτάξω τον ουρανό ένα βράδυ καλοκαιριού, κάπου μακριά από τα φώτα της πόλης η πιο έντονη σκέψη μου είναι πως είναι πολύ μεγάλο αυτό το μαύρο πράγμα με τα ασημένια καρφιτσάκια επάνω του. Και πως αυτό το μαύρο πράγμα μας αποδεικνύει πόσο μόνοι μας είμαστε, μικροί, ασήμαντοι. Ίσως όμως μας κάνει να νιώθουμε και πιο κοντά στους συνανθρώπους μας –όλοι εμείς, οι μικρούληδες θα υπερασπιστούμε το είδος μας και την ανθρώπινη σκέψη.  

Πιθανά η δύναμη αυτή του σύμπαντος και η αίσθηση του ότι είμαστε λίγοι και εν τέλει τόσο κοντά ο ένας στον άλλο μέσα στο αχανές άπειρο, να είναι η δύναμη που δημιουργεί τόσο έντονα συναισθήματα στους ήρωες του Γιώργου Γλυκοφρύδη· τόσο έντονους έρωτες αλλά και μίση. Γιατί ο Γλυκοφρύδης γράφει ένα μυθιστόρημα για τον άχρονο έρωτα και το άχρονο μίσος σε μια αφήγηση που ξεκινάει ως επιστημονικό και συνομωσιολογικό θρίλερ και καταλήγει σε ένα Sci-Fi κυνηγητό με γρήγορους ρυθμούς. 

Στην πλοκή ο Μιχάλης –ιδιοφυία στα μαθηματικά- βρίσκεται στη Γαλλία για να συνεχίσει τις σπουδές του, αλλά και να δουλέψει αργότερα στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος. Στη Γαλλία ερωτεύεται και αργότερα παντρεύεται την Φρανσουάζ. Όταν πολλά χρόνια αργότερα έρθει η ώρα να ταξιδέψουν για το Κουρού στη Γαλλική Γουινέα, θα συμβεί κάτι τρομερό. Η αφήγηση ξεκινάει με ένα αεροδρόμιο. Ξαφνικά πέφτουν πυροβολισμοί, κόσμος σκοτώνεται, αίματα και πτώματα παντού. Η Φρανσουάζ τρέχει προς το Μιχάλη. 

Διαβάζοντας τις πρώτες αυτές σελίδες έκανα αμέσως εικόνα το κλείσιμο –αλλά και την έναρξη- από τους «12 πιθήκους» όταν η Μαντλίν Στόου έτρεχε –ξανθιά η ίδια στη συγκεκριμένη σκηνή στον αιμόφυρτο Μπρους Γουίλις, αλλά και στα τρομοκρατικά χτυπήματα που έχουν συνταράξει τη Γαλλία τα τελευταία χρόνια. Δεν μου φαίνεται περίεργο, καθώς και οι «12 πίθηκοι» ήταν μια μελλοντολογική Sci Fi ταινία, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας ζει και επηρεάζεται άμεσα προφανώς από τη γαλλική επικαιρότητα. 

«Το τρίτο αστέρι» του Γιώργου Γλυκοφρύδη είναι ένα μυθιστόρημα σχεδόν αποκαλυπτικό –με την καταστροφολογική του έννοια. Ένα διαστημόπλοιο που αρχίζει να σχεδιάζεται το 2012 περιμένει υπομονετικά να έρθει η στιγμή εκείνη που θα εξαπολύσει την καταστροφή στη γη. Ο Τζακ –συνάδελφος του Μιχάλη στην Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων Άμυνας, την επονομαζόμενη DARPA- θα βρει τρόπο να «επιβιώσει» εβδομήντα σχεδόν χρόνια για να πάρει την εκδίκησή του από το Μιχάλη. Από έναν επόμενο Μιχάλη, τον εγγονό του μαθηματικού από τη Δονούσα, ο οποίος με τη σειρά του θα ερωτευτεί μια άλλη Φρανσουάζ.

Ακούγεται περίπλοκο; Όλα τα Sci – Fi είναι περίπλοκα, γιατί αν η σημερινή εποχή είναι τόσο μπερδεμένη, το μέλλον δεν αναμένεται καλύτερο. Το γεγονός πάντως είναι πως χρειάστηκα δύο μέρες για να το διαβάσω σχεδόν απνευστί. Γιατί; 

Εν μέσω μιας επικείμενης καταστροφής, κατέχοντας η ανθρωπότητα το απόλυτο όπλο, η μόνη σωτηρία φαίνεται να είναι ο έρωτας. Γιατί όχι;

Γιώργος Γλυκοφρύδης

Το τρίτο αστέρι

εκδόσεις Διάπλαση

ISBN: 978-960-567-144-0

Τιμή: €15.50

 

 

 

 

Η Μαρία Σούμπερτ γεννήθηκε το 1979 στο Μόναχο της τότε Δ. Γερμανίας. Μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα.
Έχει σπουδάσει Θεατρολογία και Δραματοθεραπεία και έχει ολοκληρώσει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου «Πολιτιστική Πολιτική, Διοίκηση και Επικοινωνία».
Εργάζεται ως δραματοθεραπεύτρια.
Από το 1998 έχει μια σταθερή παρουσία στον χώρο του βιβλίου με μυθιστορήματα, παραμύθια και μεταφράσεις παραμυθιών από τα γερμανικά στα ελληνικά. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *