Η μέρα που πέθανε η μουσικη

Η μέρα που πέθανε η μουσική.

Mε τον στίχο αυτό του Ντον Μακ Λιν από το τραγούδι του American Pie, έμεινε στην ιστορία ο χαμός τριών αστέρων του ροκ εν ρολ- του Μπάντι Χόλι, του Ρίτσι Βάλενς και του Τζάιλς «Μπιγκ Μπόπερ» Ρίτσαρντσον. Το θλιβερό περιστατικό συνέβη τις πρωινές ώρες της 3ης Φεβρουαρίου 1959, όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαιναν συνετρίβη κοντά στο Κλίαρ Λέικ της Άιοβα. #buddyholly #ritchievalens #thebigbopper #TheDayTheMusicDied #music #rockandroll

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Η Πελιώ Παπαδιά γεννήθηκε το 1979. Στα 14 της αποφάσισε ότι ήθελε να σπουδάσει Επικοινωνία και ΜΜΕ, όπερ και εγένετο, από το 1997 έως το 2001, στο ομώνυμο τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε με ένα μεταπτυχιακό στις Πολιτισμικές Σπουδές και την Ανθρώπινη Επικοινωνία, με εξειδίκευση στην κινούμενη εικόνα, και με ένα διδακτορικό, που εξετάζει τη σχέση τηλεόρασης και πολιτισμού και που μάλλον δεν θα τελειώσει ποτέ. Παράλληλα με τις σπουδές της δούλευε ακατάπαυστα! Με άδειες διδασκαλίας σε αγγλικά και γαλλικά, δίδαξε για χρόνια ξένες γλώσσες, όπως δίδαξε και δημοσιογραφία, θεωρία της επικοινωνίας, πολιτική επικοινωνία, δημόσιες σχέσεις, διαφήμιση, σπουδές φύλου και κινηματογράφο στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Ε.Κ.Π.Α, σε δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ και ΚΕΚ, καθώς και στη Σχολή Σταυράκου. Προετοίμασε υποψηφίους της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης για το μάθημα των ΜΜΕ και έγραψε και ένα σχετικό βιβλίο, το 2006. Ακόμα, εκπόνησε, μόνη ή με άλλους, δεκάδες έρευνες σχετικές με media, τόσο εντός όσο και εκτός Πανεπιστημίου, ενώ για ένα φεγγάρι πέρασε και από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας.
Μέσα σε αυτό τον πανικό, έκανε και δυο παιδιά, το 2008 και το 2010. Λίγο μετά, κάπως τα έφερε η μοίρα και βρέθηκε στο free press για γονείς Τaλκ ακριβώς την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του, τον Οκτώβριο του 2011. Άρχισε να γράφει για παιδιά, έγινε αρχισυντάκτρια της ιστοσελίδας του, μπήκε στο τριπάκι των social media και εκεί… κόλλησε! Ξέρει πλέον σχεδόν τα πάντα για το παιδικό θέατρο και σινεμά, για το παιδικό βιβλίο, για τις βόλτες και τις δραστηριότητες με παιδιά, ακόμα και για την εγκυμοσύνη και τέλος πάντων για οτιδήποτε έχει να κάνει με παιδιά, αλλά και με μπαμπάδες και μαμάδες. Ομολογεί ότι ποτέ δεν θα περίμενε ότι θα της συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Στον ελεύθερο χρόνο της γράφει κι άλλο, διαβάζει τουλάχιστον ένα λογοτεχνικό βιβλίο ενηλίκων ανά εβδομάδα (για παιδικά μην το ψάχνετε, πάνω από δέκα), βλέπει αμερικάνικα σίριαλ, ποστάρει στο facebook ό,τι βρει και θεωρεί ότι έχει ενδιαφέρον και πλάκα, κάνει βόλτες, πηγαίνει θέατρο και σινεμά, πηγαίνει σε παιδικά πάρτι και… ταλαιπωρεί τον Γιώργο, το Δημήτρη και την Ελεάννα. Θα ήθελε να βγαίνει περισσότερο, να ταξιδεύει περισσότερο και να διαβάζει περισσότερο. )

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *