Ένα θέατρο για δύο ηθοποιούς

 

Μου τραγούδησες όταν ήλθα στον κόσμο;
Καθώς μου άνοιγες την πόρτα για να έλθω στο φως;
Τραγούδα στη γέννα μου και για όλα τα μωρά
καθώς ξεκινούν το ταξίδι τους πάνω σε τούτη τη γη.
(Παλιό σκανδιναβικό τραγούδι)

 

 

Σε κάθε ενήλικα ή παιδί που δυσκολεύεται να αποδεχτεί το σώμα του, τις ικανότητές του και την εγγενή του κλίση να υποδύεται διαφορετικούς ρόλους στην καθημερινή του ζωή, αντιστοιχεί ένας πρωταρχικός δεσμός που δεν έχει μπορέσει να δημιουργηθεί με ασφάλεια και συνέχεια. Για να ακμάσει ένα παιδί πρέπει να έχει μάθει να παίζει, και για να παίξει πρέπει κάποιος να το συνοδεύει τα πρώτα χρόνια. Σύμφωνα με την Dr Sue Jennings, πρωτεργάτη της Δραματοθεραπείας στην Ευρώπη και πρωτοπόρο στην εκπαίδευση της Δραματοθεραπείας σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, οι μητέρες έχουν βαθύτατο αντίκτυπο στην ευζωία του βρέφους μέσω των δικών τους αισθητηριακών εμπειριών. Ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης φαίνεται να λαμβάνει χώρα ένα ιδιότυπο «θέατρο για δύο ηθοποιούς», την μητέρα και το έμβρυο/βρέφος.
Στην περίοδο αυτή Dr Sue Jennings τοποθετεί την σημασία του Νευροδραματικού παιχνιδιού. Ως Νευροδραματικό παιχνίδι ορίζει την αισθητηριακή, ρυθμική και δραματική παιγνιώδη διάθεση που συντελείται ανάμεσα στη μητέρα και το αγέννητο ή νεογέννητο μωρό της από τη σύλληψη μέχρι τους 6 μήνες. Έχει αντίκτυπο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, στη χημική ισορροπία του σώματος και στον υγιή πρωταρχικό δεσμό ανάμεσα στο βρέφος και τους γονείς, ενώ επηρεάζει τη μελλοντική συναισθηματική και κοινωνική ωρίμανση του παιδιού.
Για βρέφη που μεγαλώνουν σε υγιείς και σταθερές οικογένειες, τα στάδια αυτά ενσωματώνονται φυσιολογικά στην ανάπτυξή τους. Ενώ λοιπόν το ΝΔΠ είναι απαραίτητο για όλους τους ανθρώπους, παιδιά και ενήλικες, είναι ουσιώδες και επιτακτικό για τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο· παιδικά παραμελημένα, κακοποιημένα, κακομεταχειρισμένα· παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, σύνδρομο Down και παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, παιδιά που δεν είχαν μια αρκετά καλή σχέση συναισθηματικού δεσμού με τις μητέρες τους ή άλλους πρωταρχικούς φροντιστές. Αυτά είναι τα παιδιά και οι έφηβοι που χρειάζεται να βιώσουν σε ένα ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο την επιδιορθωτική διεργασία του ΝΔΠ, ώστε να γίνουν πιο ευέλικτα.
Ο Dennis McCarthy γράφει στον πρόλογο του βιβλίου «Έχουμε προχωρήσει σε μια απανθρωποποιημένη κατάσταση λειτουργίας και παροχής φροντίδας και, ως εκ τούτου, έχουμε ανάγκη να θυμηθούμε αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές, ότι δηλαδή το να παίζει κανείς με τα παιδιά από την προγενέθλια ύπαρξή τους έως τη βρεφική και παιδική τους ηλικία είναι αναπόσπαστο μέρος της συναισθηματικής και σωματικής υγείας, της ικανότητας για ενσυναίσθηση και της ανάπτυξης ενός υγιούς εγώ».
Όπως λέει, λοιπόν, ο Winnicott, ψυχοθεραπεία είναι όταν δύο άνθρωποι παίζουν. Και αυτό έχει που έχει σημασία είναι να θυμηθούμε ξανά να παίζουμε, να παίξουμε να τους άλλους και τα παιδιά μας, βρίσκοντας τους μαγικούς εκείνους τρόπους να επιδιορθώσουμε ότι έχει παραμεληθεί.

Υγιείς Δεσμοί και Νευρο-Δραματικό Παιχνίδι
Συγγραφέας: Sue Jennings
Εκδότης: Παρισιάνου Α.Ε.
ISBN: 9789605830502
Επιμέλεια: Στέλιος Κρασανάκης

 

 

 

 

Η Μαρία Σούμπερτ γεννήθηκε το 1979 στο Μόναχο της τότε Δ. Γερμανίας. Μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα.
Έχει σπουδάσει Θεατρολογία και Δραματοθεραπεία και έχει ολοκληρώσει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου «Πολιτιστική Πολιτική, Διοίκηση και Επικοινωνία».
Εργάζεται ως δραματοθεραπεύτρια.
Από το 1998 έχει μια σταθερή παρουσία στον χώρο του βιβλίου με μυθιστορήματα, παραμύθια και μεταφράσεις παραμυθιών από τα γερμανικά στα ελληνικά. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *