Αντέχεις να δεις;

Βλέπεις; Αυτα σου έλεγα. Να ανοίξεις τα μάτια σου. Μπορεις να κοιτάξεις ως εκει που η ψυχή αντέχει.

 Η ομορφιά και η ασχήμια κρύβονται μεσα σου.
Κάθε φορά που πέφτεις και πονάς …κάθε φορά που εμμένεις στον πόνο, ξυπνά μεσα σου το μίσος για την ανθρώπινη φύση της ανημποριάς.
Αυτη σου η ανημποριά καθρεφτίζει την ασχήμια του κόσμου.
Οταν, πάλι,  ευφορία γεμίζει το σώμα σου τότε η ομορφιά του κόσμου καθρεφτίζεται στο πρόσωπό σου.
Τελικά ο κόσμος ειναι όμορφος; Ο κόσμος ειναι άσχημος;Ή μήπως είσαι εσύ ο δράστης;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *